§ Text Max Havelaar

Met zyn opstel heeft hy ons al drie kransavenden beziggehouden, en, wat het ergste is, de Rosemeyers vinden het mooi. Zoo zeggen ze, ten-minste. Als ik een aanmerking maak, beroept hy zich op Louise. "Háár goedkeuring, zegt hy, weegt hem zwaarder dan alle koffi van de wereld, en bovendien: "als 't hart me gloeit … enz.—Zie deze tirade op bladzy zooveel, of liever, zie ze niet.—Daar sta ik dan, en weet niet wat te doen! Dat pak van Sjaalman is een waar Trojaansch paard. Ook Frits wordt er door bedorven. Hy heeft, naar ik bemerk, Stern geholpen, want die Abraham Blankaart is veel te hollandsch voor een Duitscher.[75] Beiden zyn ze zoo pedant, dat ik waarlyk met de zaak verlegen word. Het ergste is, dat ik met Gaafzuiger een overeenkomst heb aangegaan voor het uitgeven van een boek dat over de koffiveilingen moet handelen—heel Nederland wacht er op—en daar gaat me nu die Stern een heel anderen weg uit! Gister zeide hy: "wees gerust, alle wegen leiden naar Rome. Wacht nu eerst het slot van de inleiding af—is dat alles nog maar inleiding —ik beloof u—hy zeide eigenlyk: "ik verspreek u"—dat ten-slotte de zaak zal neerkomen op koffi, koffi, op niets dan koffi! Denk aan Horatius, ging hy voort, heeft niet hy reeds gezegd: omne tulit punctum, qui miscuit … koffi met wat anders? Handelt gyzelf niet even zoo, als ge suiker en melk in uw kopje doet?"